नवं पुरातनं वापि
लेखं पश्यन्ति पण्डिताः ।
सारमासाद्य तुष्यन्ति
निःसारञ्च त्यजन्ति ते ॥
Whether it is new or old, it is the content of literature that the scholars study. They enjoy the ones that are essentially significant, and reject the ones that are undistinguished.
प्रारभ्यते न खलु विघ्नभयेन नीचैः
प्रारभ्य विघ्नविहताः विरमन्ति मध्याः ।
विघ्नैः पुनः पुनरपि प्रतिहन्यमानाः
प्रारभ्य चोत्तमजनाः न परित्यजन्ति ॥
शून्यमापूर्णतामेति
मृत्युरप्यमृतायते ।
आपत्सम्पदिवाभाति
विद्वज्जनसमागमात् ॥
पुस्तकस्था तु या विद्या
परहस्तगतं धनम् ।
कार्यकाले समुत्पन्ने
न सा विद्या न तद्धनम् ॥
कृतस्य करणं नास्ति
मृतस्य मरणं तथा ।
गतस्य शोचना नास्ति
ह्येतद् वेदविदां मतम् ॥
सत्यमेव जयते नानृतम्
सत्येन पन्था विततो देवयानः ।
येनाक्रमन्त्यृषयो ह्याप्तकामाः
यत्र तत्सत्यस्य परमं निधानम् ॥
दुःखं दुःखमिति ब्रूयात्
मानवो नरकं प्रति ।
दारिद्र्यादधिकं दुःखम्
न भूतं न भविष्यति ॥
यां चिन्तयामि सततं मयि सा विरक्ता
साप्यन्यमिच्छति जनं स जनोऽन्यसक्तः ।
अस्मत्कृते च परिशुष्यति काचिदन्या
धिक्तां च तं च मदनं च इमां च मां च ॥
क्षते प्रहाराः निपतन्त्यभीक्ष्णं
धनक्षये वर्धति जाठराग्निः ।
आपत्सु वैराणि समुद्भवन्ति
छिद्रेष्वनर्थाः बहुलीभवन्ति ॥
पुराणमित्येव न साधु सर्वम्
न चापि काव्यं नवमित्यवद्यम् ।
सन्तः परीक्ष्यान्यतरद्भजन्ते
मूढः परप्रत्ययनेयबुद्धिः ॥
